Ceuta, Melilla y Gibraltar para Marruecos!

Por la descolonización de Ceuta (سبتة) y Melilla (مليلية) y la entrega de Gibraltar a Marruecos
¡El principal enemigo es nuestra propia burguesía!

Võ Nguyên Giáp sobre el pacifismo

Giap, de la dirigencia del PCV, aprendió tres idiomas de las minorías de las montañas norvietnamitas

Bac Ha, Vietnam, 2010

Los que han tragado el veneno del pacifismo y humanitarismo burgueses se oponen a toda clase de violencia. No hacen ninguna distinción del carácter de clase de los diversos tipos de violencia. Para ellos la violencia empleada por la burguesía con objeto de reprimir al proletariado y la violencia empleada por el proletariado para resistir a la burguesía en la causa de su propia emancipación son una y la misma cosa. Lenin dijo una vez: "Hablar de violencia en general, sin distinguir las condiciones que diferencian la violencia reaccionaria de la revolucionaria, es equipararse a un filisteo que reniega de la revolución, o bien, sencillamente, engañarse uno mismo y engañar a los demás con sofismas". Para los pacifistas, todo tipo de violencia es malo. Frente a la muerte causada por la violencia, lo único que pueden hacer es gemir y lamentarse. No saben nada de la ley del desarrollo social. Sólo ven el lado feo de la violencia y no comprenden que, además de su fealdad, juega un papel revolucionario en la historia. Marx dijo una vez que la violencia "es la partera de toda vieja sociedad que lleva en su seno otra nueva". Hoy en día los revisionistas contemporáneos y los oportunistas de derecha del movimiento comunista y del movimiento obrero siguen batiendo la lengua sobre "paz" y "humanitarismo"; no se atreven a mencionar la palabra "violencia". Para ellos la violencia es tabú. Temen la palabra "violencia" como la sanguijuela a la cal. El hecho es que han negado la teoría marxista leninista sobre el papel de la violencia en la historia. Hace más de ochenta años, al criticar la filosofía reaccionaria de Duhring, Engels escribió: "Para Herr Duhring la violencia es el mal absoluto; el primer acto de violencia es para él el pecado original. Toda su exposición es una jeremiada sobre la manera en que hasta hoy la historia se ha contaminado así por el pecado original, sobre la infame desnaturalización de todas las leyes naturales y sociales por este poder diabólico: la violencia. Pero, la violencia juega todavía en la historia otro rol: un rol revolucionario; según las palabras de Marx, ella es la partera de toda vieja sociedad que lleva en su seno otra nueva; es el instrumento con ayuda del cual el movimiento social se abre camino y hace añicos las formas políticas fosilizadas y muertas; de esto no hay una sola palabra de herr [Eugen] Dühring."

Los comunistas no son tolstoístas o discípulos de Gandhi que predican la "no violencia". Tampoco difunden la idea de la "violencia por la violencia". No son "belicosos" y "sedientos de sangre" como siempre dicen los reaccionarios para calumniarnos. Simplemente muestran los COMUNISTAS un hecho, es decir, la violencia es un fenómeno social, un resultado de la explotación del hombre por el hombre y un medio empleado por los bloques dominantes y explotadores para mantener y extender su dominación.

Los COMUNISTAS sostienen que la clase obrera y el resto del pueblo trabajador (víctimas de la explotación y dominación) deben recurrir a la violencia revolucionaria para aplastar la violencia contrarrevolucionaria, de modo que puedan lograr su propia emancipación y que la sociedad pueda avanzar de acuerdo con la ley del desarrollo histórico.

--Võ Nguyên Giáp
El hombre y el arma

Mujer del EPL, Ejercito Popular de Liberacion

Klase borroka Espainian: Meatzarien barrikadak

Lutte des classes en Españe

Euskal komunistak / Comunistas vascos / Communistes basques

Komunistak 1931ko manifestazio batean Donostiako Kursaalaren alboan. Pankartetan:

"Viva la Internacional Comunista"

(Gora Internazional komunista!")

"Viva la Internacional juvenil comunista"

(Gora gazteriaren Internazional komunista")

"¡Viva la URSS, patria del proletariado!"

("Gora SESB, proletalgoaren sorterria!")

"¡Viva la república... pero obrera y campesina!"

("Gora errepublika... baina langile eta nekazariena!")

"¡Abajo! el capitalismo [¿]tirano y opresor[?]"

(Behera kapitalismoa, ¿tirano eta zapaltzailea?)

"La tierra para el que la trabaja"

("Lurra, lurra lantzen duenarentzat")

eta abar

Manifestacion revolucionaria en Donostia, Gipuzkoa

1931-39ko urte iraultzaileen lehenengo urteak

Iturria: http://www.guregipuzkoa.net/galeria/galeria.photos.php?id=16977

Trotskismoaz

“Trotskismoa ez da mugimendu berri bat, doktrina berri bat, baizik-eta benetako marxismoaren berrezarpena, berpizkundea, Errusiar Iraultzan eta Internazional Komunistaren lehenengo egunetan azaldua eta gauzatua izan zen bezala.

Boltxebismoa bera ere benetako marxismoaren berpizkunde bat, berrezarpen bat izan zen II. Internazionalaren oportunistek doktrina hori galbideratu ostean”

—James P. CANNON, Iparramerikar trotskismoaren historia

Iraultzaren defentsa zientzia eta osasunaren defentsa da

Kubako ekonomia planifikatu eta kolektibizatuaren beste lorpen bat.

Otro logro de la economía planificada y colectibizada cubana

Trotsky kolaborazionisten kontra

Fronte popularra Alderdi Popularrari aurre egiten: S. Cuadra eta Fatima Bañez ministroa

Errekondo, Amaiur fronte popularreko jauna, tsarrari bostekoa ematen

“Langileak eta nekazariak lilurakeri parlamentarioekin logaletuz, euren borroka-gogoa geldituz, Fronte Popularrak faxismoaren garaipenerako baldintza aproposak sortzen ditu. Proletalgoak urtetako oinaze eta sufrimenduekin ordainduko du burgesiarekin elkartzearen politika, ez bada hamarkadetako terrore faxistarekin”

—L. Trotsky (Goraldi iraultzaile berria eta Laugarren Internazionalaren betebeharrak, 1936ko uztaila)

Vive la République Populaire de Chine!

Gora Txinako Herri Errepublika!

Intoxicació de El Mundo contra presa política

«Vaig saber que al diari "El Mundo" venia un article en què em ficaven, a mi i a uns altres, com que ens acollíem a la “Via Nanclares”… Imagino que no serà la primera vegada que surt alguna cosa així als mitjans. Una manipulació tan basta no mereix més comentari per la meva part que no sigui el fet que el que els hi fa mal és que segueixi mantenint les meves idees intactes… Si hi ha algú que usa la violència és la banda armada de l'Estat per sotmetre al poble cada vegada més, com a esclaus… i contra tal violència és més que legítima la que usa aquest poble per defensar-se dels explotadors que li xuclen fins a l'última gota de sang… A més, no crec que tinguin cap dret a parlar sobre condemnar la violència aquells que pertanyen a un Estat sortit directament de la sublevacio feixista del 18 de Julio de 1936 contra un govern que va sortir de les urnes i que són responsables de la massacre de molta gent que segueixen a dia d'avui en les cunetes però les idees de les quals no van poder enterrar amb ells. Això els fa mal...»

--María Jesús Romero Vega
Presa política antifeixista, 22 anys a la presó per militància en els GRAPO.
Maig 2012 Presó de Huelva

Iturria:http://reixa-sri.blogspot.com.es/2012/05/maria-jesus-romero-vega-sobre-la-via.html

Elkartasuna Antolín Alcantara sindikalistarekin!

Errepresiorik ez sindikalista galiziarren aurka!
Indar errepresiboak apurtu!

6 años en la cárcel por ser militante comunista. Amnistia!

"Arantza Diaz, sei urte gartzelan militante komunista izateagatik - Amnistia"

Igitaia eta mailua

Sovietar armadaren misio internazionalista Afganistanen

Sovietarrak eta afganiarrak

Afganistan: Armada gorria

Afganos saludan a internacionalistas sovieticos con bandera del Partido Democratico Popular afgano

Rodolfo Ares, gangster antisindikala

Txakurrak!!

No puede triunfar la revolucion proletaria sin...

FILOSOFIA MARXISTA

L.Trotsky

MARXISMOAREN DEFENTSAN:

MATERIALISMO DIALEKTIKOAREN ABCa

(L.Trotsky)

[…] Dialektika ez da fikzioa ezta mistizismoa ere, pentsamenduaren zientzia bat baizik, arazorik zail eta sakonenen ulermenera heltzen saiatzen den neurrian, eguneroko bizitzaren gauzen muga gaindituz. Dialektikak eta logika formalak maila altuko matematiken eta oinarrizkoen arteko harreman berdina dute.

Arazoaren muina ateratzen saiatzen naiz era oso eskematiko baten bidez. Silogismo sinplearen aristotelismo logikoa A=A1 proposizioaz hasten da. Postulatu hau ontzat ematen da axioma bezala gizakiaren jardun eta orokortasun arrunt askotan. Errealitatean, ordea, A eta A1 ez dira berdin. Nahikoa da betaurrekoak ipintzea hori ikusteko. Baina norbaitek esan dezake kontua ez dela tamaina edo hizkien forma, kualidade berdinen sinboloak besterik ez direlako, esate baterako azukre libra bat. Objekzioak bete-betean asmatzen du: hain zuzen ere, zeren azukre libra bat ez da inoiz beste azukre libra baten berdina: bien artean diferentzia xumeen eskala bat dago. Norbaitek esan dezake berriro: azukre libra bat azukre libra horren berdina da. Hori ere ez da egia: gorputz guztiak etengabe aldatzen dira bai pisuan, tamainan, kolorean, etab., ez dira inoiz aldagaitz mantentzen. Sofista batek erantzungo luke azukre libra bat azukre libra horren berdina dela “une jakin batean”. Alde batera utziz balio praktiko zalantzagarria duen axioma hori, argudio hori ez da benetan kritika teoriko bat. Nola uler dezakegu “une” hitza? Denbora tarte infinitesimal bat bada, denbora tarte labur horretan aldaketaren bat izango du azukre librak. Edo “momentu” hori abstrakzio matematiko bat da, zero momentu bat? Baina gauza guztiak esistitzen dira denboran; esistentzia bera etengabeko eraldatze prozesu bat da; denbora, beraz, esistentziaren oinarrizko elementua da. Hortaz, “A=A” axiomak esan nahi du gauza bat gauza horren berdina dela ez bada aldatzen, hots, ez bada esistitzen.

Lehenengo begirada batean, eman dezake ñabardura horiek ez dutela inportantziarik. Baina erabateko inportantzia dute zinez. “A=A” axioma da, antza denez, alde batetik, gure ezagutza guztiaren oinarria, eta beste alde batetik, gure akats guztien jatorria. “A=A” axioma arduragabeki erabiltzea muga batzuen artean onar daiteke soilik. Zenbait aldaketa kuantitatibo onartu ditzakegu eta “A=A1” dela susmatu. Horren adibide dira azkukre libra baten eroslea eta saltzailea. Orain dela gutxi arte era berean kontsideratzen genuen dolarraren erosahalmena. Baina, zenbait muga gainditu ondoren, aldaketa kuantitatiboak kualitatiboak izatera hel daitezke. Azukre libra bat uraren edo kerosenoaren eraginaren-pean jartzen badugu, azukre libra bat izateari uzten dio. Aldaketa kuantitatibo bat kualitatiboan bilakatzeko unea zehaztea da ezagutzaren lanik inportante eta zailenetarikoa, soziologia barne.

Edozein lagilek daki ezinezkoa dela bi gauza erabat berdin egitea. Terraila konikoak egiterakoan, konoek desbideratze bat izaten dute, eta horrek ezin du, hala ere, zenbait muga gainditu (horri perdoi [=tolerantzia] esaten zaio). Baina, perdoiaren arauak betetzen baldin baditu, konoak  berdinak bezala onartuak izaten dira. Perdoia gainditzen denean kantitatea kualitate bihurtzen da: hau da, terrailak maila okerragokoak edo erabat baztergarriak izango dira.

Gure pentsamendu zientifikoa gure praktikaren atal bat besterik ez da, teknikak ere barnean sartzen dituena. Kontzeptuentzat ere “perdoia” esistitzen da, perdoi hori ez du “A=A1” axioman oinarritzen den logika formalak ezartzen, baizik-eta gauza guztiak beti aldatzen direlaren axioman oinarritzen den logika dialektikoak. Perdoi dialektikoa sistematikoki gainditzeagatik ezaugarritzen da “sen ona”.

Karl Marx

Pentsamentu arruntak abstrakzio aldagaitz bezala erabiltzen ditu kapitalismo, moral, askatasun, langile-estatu, eta abar bezalako kontzeptuak, kapitalismoa=kapitalismoa, morala=morala, eta abar aurresuposatzen duelarik. Pentsamendu dialektikoak gauza guztiak eta gertakari guztiak beren aldaketa etengabean aztertzen ditu, zein egoera materialean gertatzen den aldaketa kritikoa zehaztuz, zeinaren ondorioz A, A1 izateari uzten dion, langile-estatu bat langile-estatu izateari uzten dion. Pentsamentu arruntaren funtsezko akatsa da etengabeko mugimenduan oinarritzen den errealitate bateko irudi ez teoriko batzuetan konformatu nahi duela. Pentsamendu dialektikoak kontzeptuei ematen die —hurreratze ahalik eta gertuenen bidez— zuzenketak, zehaztapenak, mami aberastasuna eta malgutasuna: ausartuko nintzateke esaten fenomeno biziei asko gerturatzen dien edertasuna ematen diela. Ez dugu hitz egiten kapitalismoari buruz orokorrean, baizik-eta garapen maila zehatz bat duen kapitalismo zehatz bati buruz. Ez dugu hitz egiten langile-estatu bati buruz, baizik-eta ingurune inperialista bat duen herrialde atzeratu bati buruz, eta abar.

Pentsamendu dialektikoa arruntari zaio pelikula bat argazki bati zaion berdina. Pelikulak ez du argazkia ukatzen, baizik-eta segiden bidez antolatzen ditu mugimenduaren legeen bidez. Dialektikak ez du ukatzen silogismoaren zilegitasuna, baina silogismoak konbinatzen irakasten gaitu, beti aldakorra den errealitate baten ulermenera ahalik eta gertuen hurbiltzeko.

Hegel-ek Logikan lege multzo bat ezarri zuen: kantitatea kualidadean transformatzea, kontraesanen bidezko garapena, forma eta edukiaren arteko gatazka, etenduraren jarraipena,  posibilitatea ezinbestekotasunean bihurtzea, eta abar, hain inportanteak direnak pentsamendu teorikoarentzat silogismo sinplea oinarrizkoagoak diren egitekoaentzat bezala.

Charles Darwin

Hegel-ek Darwin baino lehenago eta Marx baino lehenago izkiriatu zuen, Frantziar Iraultzak zientziaren pentsamendu orokorrari eman zion bultzada handiari esker. Baina aurrerapen bat zenez, jenio baten lana, Hegel-engandik izaera idealista bat jaso zuen. Hegel-ek itzal ideologikoak azken eta burututako errealitatea balitz bezala ulertu zuen. Marx-ek demostratu zuen itzal horien mugimendua gorputz materialen mugimenduen isla besterik ez dela.

“Materialista” izena ematen diogu gure dialektikari ez zeruan edo gure “hautamen askean” oinarritzen delako, baizik-eta errealitate objektiboan, naturan. Zientzia inkonszientziatik sortzen da, psikologia fisiologiatik, mundu organikoa ezorganikotik, eguzki-sistema nebulosatik. Kate honen kate-maila guztietan, aldaketa kuantitatibo guztiak kualitatiboetan bihurtu ziren. Gure pentsamendua, pentsamendu dialektikoa barne, mundu aldakor honen adierazpide era bat baino ez da. Sistema honetan ez dago lekurik jaikoarentzat, ez patuarentzat, ez arima hilezinarentzat, ez arau, lege eta moral betierekoentzat. Munduaren izaera dialektikotik sortu den pentsamendu dialektikoa guztiz materialista den izaeraren jabe da.

Darwinismoa, “jauzi kualitatiboen” bidez espezien eboluzioa azaltzen duelarik, dialektikaren arrakastarik handiena izen zen natura-zientzien alorrean. Beste arrakasta handi bat elementu kimikoen pixu atomikoen taularen eta elementu bat beste batean transformatzeko prozesuaren aurkikuntza izan zen.

Transformazioaren arazoari estuki elkarloturik sailkapenaren arazoa dago, natura-zientzietan bezain inportantea dena gizarte-zientzietan. Linnaeus-en [Carl von Linné / Carolus Linnaeus] sistema (XIX. mendea), espezien aldaezintasunean oinarritua, landareen deskribapena eta sailkapena jorratzen zuen kanpo ezaugarriei behatuz. Botanikaren haurtzaroa logikaren haurtzaroari analogoa zaio, zeren gure pentsamenduaren forma, gauza bizidun guztiak bezala, eboluzionatzen dute. Soilik espezie aldaezinen ideiari errefusatzea, soilik landareen eboluzioaren historia eta anatomia ikertzea zinez zientifikoa den sailkapena egiteko oinarriak jartzen dizkigu.

Marx, Darwin ez bezala, kontzienteki dialektikoa zena, produkzio-indarren garapenean, eta jabetza harreman horien estrukturan —gizartearen beraren anatomia osatzen duena— sailkapen zientifikoa egiteko oinarriak ezartzen zituen. Marxismoak gizarteen eta estatuen sailkapen arruntaren lekuan —gaur egun gure unibertsitateetan nagusitzen dena— sailkapen materialista dialektikoa ordeztu zuen. Soilik Marx-en metodoaren bidez zuzen zehaztu daiteke langile-estatuaren kontzeptua eta bere hondoratzearen unea.

Hori guztia, ikus dezakeguneraino behintzat, ez du kutsu “eskolastikorik” edo “metafisikorik”,  ezjakin setatsuek dioten bezala. Logika dialektikoak pentsamendu zientifiko garaikidearen mugimenduaren legea adierazten du. Aldiz, materialismo dialektikoaren aurkako borrokak iragan urruna islatzen du, burgesia-txikiaren kontserbadurismoa, unibertsitateko gogaikarrien harropuzkeria… eta fede pittin bat mundu honetatik haratagoko bizitzan.

—L. TROTSKY  (James P. Cannon-i eskutitza: SWP, Langileen Alderdi Sozialistako oposizio burges-txikia. 1939ko abenduaren 15a)

Itzulpena leninisme.blogspot-ek En defensa del marxismotik (Trotsky, Akal argitaletxea)

Trotskyists: "Down with anti-muslim bigotry"

"U.S./Israel hands off Iran!"

Trotskyists: "Labour Party: Lackeys of imperialism"

"Korea, Ireland, Vietnam... Labour Party: Lackeys of imperialism -Spartacist-"