“Matxinada arte bat da, gerra edo beste edozein arte bezala,
eta arau batzuei atxikitzen da, eta horiek zaintzen ez badira galbidera eramago
du kontutan hartzen ez dituen alderdia.
[…] Lehenengoa da ez dela inoiz jolastu behar matxinadarekin jolasaren
ondorioetarako guztiz prest egon ezean. Matxinada neurri zehaztugabeko ekuazioa
da, bere balioa egun bakoitzean alda daitekeena; aurkako indarrek
antolakuntzaren, disziplinaren eta ohiko autoritatearen abantaila guztiak dituzte;
indar handiagoekin aurka egin ezin bazaie porrota eta suntsipena jasoko da.
Bigarrena da, behin matxinada abian dela, erabakitasun handienarekin ekin eta
erasora jo behar dela. Defentsiban jartzea matxinada ororen heriotza da,
etsaiaren aurrean indarrak neurtu aurretik porrot egiten duelako. Etsaia
ezustean harrapatu behar da, bere indarrak sakabanatuak dauden bitartean, eta
garaipen berriak prestatu, nahiz-eta txikiak izan, baina egunero; lehenengo
garaipenaren gogoa goian eutsi; beti segurtasun gehien eskaintzen duen alderdiaren
alde jartzen diren elementu dudatsuak erakarrarazi; etsaia atzera jotzen
behartu indarrak biltzeko gai den baino lehenago; azken batean, Danton-en,
sekula ezagutu den politika iraultzailearen maisurik handienaren hitzen arabera
obratu: de l’audace, de l’audace, encore
de l’audace!”
—Friedrich ENGELS,
Iraultza
eta kontrairaultza Alemanian (1852)
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina
Oharra: blogeko kideek soilik argitara ditzakete iruzkinak.