Marxismoaren aurkako eraso zentrista bat

Lenin eta Trotsky beste komunista batzuen artean

 

MARXISMOAREN AURKAKO ERASO ZENTRISTA BAT

(Lev Trotsky)

Trotsky

[...] Guk, “ortodoxo” gaixoak, oraindik uste dugu ez direla ideiak, klaseak baizik, gizartearen patua zehazten dutena, ideia sozialak —Antonio Labriola italiar sozialista zaharrak esan bezala— ez direla zerutik erortzen baizik-eta berehalakoak edo historikoak diren klase interesak adierazten dituztela. Sozialismoaren “ideia” proletalgoaren joera historikoaren  adierazpen teorikoa da, gizarte kapitalistaren garapen logikoarekin konbinatzen dena. Klasearen eta “ideiaren” arteko harremana ez da mekanikoa, dialektikoa baizik. Klaseak ez du bere esistentziaren kontzientzia hartzen errebelazio bidez; borroka zail bat burutu behar du, batzutan proletalgoaren beraren barnean adierazten dena borroka baten bitartez. Horrela, zure baimenarekin, zentrismoaren aurkako gure borroka langile-klaseak bere burua ezagutzeko borrokaren parte oso inportantea da. Ondorioz, saihestezina da proletalgoaren garapenaren prozesuan alderik aurreratu, zuhur, eta ausartena kristalizatzea, elitea, benetako abangoardia. Eta soilik horren laguntzaz, bere organorik garrantzitsuenarekin, lor dezake proletalgoak bere eginkizun historikoa burutzea, hau da, boterea konkistatu eta diktadura baten formaz mantendu antagonismo guztien ezabatzea lortu arte. Klasearen eta bere abangoardiaren harremanak frogatzen du klase baten diktadura bat dela: klasearen gehiengo zabalaren laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke langile estatua ezartzea. Nahiz-eta hori guztia halaxe izan, iraultza proletarioa abangoardiaren bitartez aurrera eramateak proletalgoaren heterogeneotasunaren froga da, historian gertatu bezala. Marx ez zen abstrakzio hutsetan oinarritzen (“klasea”, “sozialismoa”) baizik-eta errealitate historikoetan, beren harreman errealetan eta elkarren artean dituzten efektuetan.

Beste klase batzuetatik desertatu dutenek diktaduran parte hartzeak materia sozial bizi baten aurrean gaudela esan nahi du, zeinean klase batzuk beste batzuekin nahastu eta elkarren artean eragiten diren, laborategi bateko konpartimentuetan ez bezala, non prestakin bakoitzak ontzi eta errotulu zehatz bat duen. Hain zuzen ere, klaseen paper historikoaren izaera determinantea da klase aurrerakoiari gainontzeko klaseetako elementu hoberenak berarengana erakartzea ahalbidetzen diona. Hori dela-eta klaseei buruzko teoria baliogabe eta hutsaltzat jotzea, [Jacques] de Kadt-ek egiten duen eran, grabitatearen legea ukatzearen antzeko da globo batek gora hegan egiten duelako, eta ez behera. […]

—Lev TROTSKY (The Militant, 1934ko martxoaren 16an)