Non dago gaur ELA eta LABeko burokrazia? Txakurrak bezala, lanean?

Eskirolak GARA (...-manipulados de papel)

 

Eskirolak GARA (-manipulados de papel)
Kapitalismoaren kontra A14 greba orokorra
14N huelga general Hego Euskal Herria
Gora internazionalismo proletarioa!

Trotsky: Zergatik daude marxistak terrorismo indibidualaren aurka?

Terrore gorria Errusian: Milizia proletarioa

Irlandako gatazka

Gure klase etsaiak gure terrorismoaz kexu izan ohi dira. Hori nola ulertzen duten ez dago oso argi. Klase etsaiaren aurkako proletalgoaren edozein ekintza terroristatzat jo nahiko lukete. Beraien ustez grebak jarduera terrorista inportanteenak dira. Greba mehatxu bat, piketeen antolakuntza, patroi esklabista bat boikotatzea, gurekin militatu duen traidore bat moralki boikotatzea  —hori guztia terrorismoa omen da. Klase etsaia kaltetzen edo ikaratzen duen edozein ekintza horrela kontsideratzen  badugu, orduan, noski, klase borroka guztia terrorismoa baino ez da. Eta orduan bakarrik faltako litzateke jakitea politikari burgesek beren sumindura eta negar morala uholdeka isurtzeko eskubidea duten jakinda bereien Estatua, beraien legeak, beraien polizia eta beraien armada terrore kapitalista erabiltzeko aparatu bat besterik ez dela!



Trotsky: Terrore iraultzailearen antolatzailea

Baina zehaztu behar da terrorismoa aurpegiratzen digutenean saiatzen direla  —ez beti kontzienteki— hitz horri zentzu literalago bat ematen, zeharkakoagoa.

Hitz hori zentzu zehatzean hartuz gero, langileek makinak hondatzea, adibidez, terrorismoa izango litzateke. Enpresaburu bat hiltzea, lantegi bati su ematearen mehatxua edo bere jabea hiltzearen mehatxua, gobernuko ministro bat, pistola eskuan, hiltzen saiatzea —ekintza horiek berez jarduera terroristak dira bere zentzu oso eta errealean. Dena den, nazioarteko sozialdemokraziaren [marxisten] benetako izaeraren ezagutza duenak jakin beharko luke beti, erarik tinkoenean, terrorismo mota hori arbuiatu dela.

Zergatik?

Terrorismoa egitea greba mehatxu baten bidez, edo greba bat antolatzea, industria-sektoreko langileek soilik egin dezaketen zerbait da. Greba baten esanahi soziala  zuzenean bi faktoreren menpe dago. Lehenengoa: Eragiten dion enpresaren edo industria-adarraren inportantzia. Bigarrena: Parte hartzen duten langileen antolakuntza maila, diziplina eta borrokarako gogoa. Horrek bai greba politikoetarako bai greba ekonomikoetarako hartu behar da kontuan. Gaur egungo gizartean proletalgoak duen eginkizun produktibotik zuzenean ondorioztatzen den borroka bidea da. […]

—L. TROTSKY, Zergatik daude marxistak terrorismo indibidualaren aurka? (1911ko azaroa, Der Kampf)

Irlandako ICA (Arm Cathartha na hÉireann), milizia sindikala

Cánovas del Castillo esklabistaren aurkako atentatu anarkista Euskal Herrian

Afganistan: Sovietarren aldeko milizia

 

 FLNC (Fronte di Liberazione Naziunale Corsu) korsikar nazionalistak
 

 

Lenin: Indartsuak zaretenean 'gizartea' zuen alde dago

Trotsky, Lenin, Kamenev

Liberalek (eta likidadoreek) honako hau esaten diete langileei: «indartsuak zarete “gizartea” zuen alde dagoenean» ; marxistak beste era batean hitz egiten die: «indartsuak zaretenean “gizartea” zuen alde dago». Gizartetzat ulertu behar da kasu horretan populazioaren sektore domokratiko ezberdinak, burgesia-txikia, nekazariak, langileekin harreman zuzena duten intelektualak, bulegoko enplegatuak, eta abar.

—Lenin, Greba ekonomikoak eta greba politikoak (1912)

Lenin

Los liberales (y los liquidadores) dicen a los obreros: “sois fuertes cuando teneis la simpatía de la ‘sociedad’”; el marxista les habla de otra manera: “la ‘sociedad’ os tiene simpatía cuando sois fuertes”. Por sociedad hay que entender en este caso todos los distintos sectores democráticos de la población, la pequeña burguesía, los campesinos, los intelectuales que tienen contacto directo con los obreros, los empleados de oficina, etc.

—Lenin, Huelgas economicas y huelgas politicas (1912)

Zer dela-eta ez du azaroak 14ko grebarekin bat egiten ELA eta LABeko burokraziak?

ELA eta LABeko burokratek suhiltzaileen papera dute euskal langileen borroka zapuzteko
Azaroaren 14an denok greba orokor internazionalera!
Egur gehiago klase borrokaren sua bizitzeko!
Sektarismo nazionalistaren aurka, internazionalismo leninistaren alde!
Herrialde guztietako proletarioak, elkar zaitezte!

¡A las mariscadas!

Gora espainiar grebalariak! Behera euskal eskirolak!

Iberiar proletarioen barrikadak!
 

La amenaza nuclear está en la Korea capitalista (y en sus amos inperialistas)

Ordenan clausura de dos reactores nucleares en Surcorea

05 de noviembre de 2012, 10:27Seúl, nov 5 (PL) El Gobierno [capitalista] surcoreano ordenó el cierre inmediato de dos reactores nucleares para reemplazar piezas falsificadas y anunció una posible escasez de energía sin precedentes en el país. La información fue suministrada a los medios de prensa por el Ministerio de Economía y comprende a los reactores de la planta nuclear de Yeonggwang, en la provincia de Jeolla, en el suroeste. Según la declaración una buena parte de las partes defectuosas y sin garantías son de uso general, como fusibles e interruptores y no están directamente vinculadas a la operacón de los reactores. Corea del Sur tienen en funcionameinto 23 reactores que aportan el 35 por ciento de la energía eléctrica de la nación y el anunciado cierre limitaría el suministro, algo que nunca ocurrió antes, precisó el ministerio. http://www.prensa-latina.cu/index.php?option=com_content&task=view&idioma=1&id=677371&Itemid=1

Finlandiar Gerra Zibilaren irudiak

Imágenes de la Guerra Civil finlandesa

Errepresio antikomunista Helsinkin
Represion anticomunista en helsinki

Finlandiar Guardia Gorria (Punakaarti)
Guardia Roja finlandesa (Punakaarti)

Kontrairaultzaileek atxilotutako gorriak
Rojos detenidos por contrarrevolucionarios

Kontrairaultzaileen atxiloketa esparrua: 10.000 atxilotu gorri Tamperen
Campo de detencion contrarrevolucionario: 10.000 rojos detenidos en Tampere

Komunista erailak Gerra Zibilean
Comunistas asesinads en la Gerra Civil

Iraultzaile eroriak, tartean gizonez jantzitako emakumeak
Revolucionarias/os caidas/os, entre ellos mujeres con ropas masculinas



 

Irudien iturria: http://www.ethesis.net/finland/swf/start_here.html

Lenin: Proletalgoaren eginkizun zehatzak berehalako etorkizunean

Lenin eta Trotsky boltxebikeak

8.- Proletalgoaren eginkizun zehatzak berehalako etorkizunean

Iraultza sozialista etorkizunik hurbilenean has daiteke. Kasu horretan, proletalgoak aurrean izanen du Boterearen konkistaren, bankuen desjabetzearen eta beste neurri diktatorialen egikaritzearen berehalaxeko eginkizuna. Burgesia —eta modu berezi batean fabianoen eta kautskiarren erako intelektualek— une horretan iraultza geldiarazten eta oztopatzen saiatuko da, helburu demokratikoak, mugatuak, ezarriz. Aldarrikapen demokratiko huts guztiek —proletalgoak Botere burgesaren oinarriak erasotzen hasi ondorengo egoeran—iraultza, zentzu batean, oztopatzeko balio dezakete; baina herri zapaldu guztien askatasuna aldarrikatzea eta egikaritzea (hots, euren autodeterminazio eskubidea) hain premiazkoa izanen da iraultza sozialistan nola izan zen iraultza demokratiko-burgesaren garaipenean, adibidez, Alemanian 1848an, edo Errusian 1905ean.

Halere, iraultza sozialista hasten denerako bortz, hamar edo urte gehiago igaro daitezke. Beraz, egin beharreko lana masen heziketa iraultzailea izanen da, era batean non alderdi proletarioaren barnean sozialista-chauvinistarik eta oportunistarik egotea, edo euren 1914-1916koaren antzeko garaipenik erdiestea, ezinezkoa izanen den. Sozialistek azaldu beharko dute sozialista ingelesek (kolonietako eta Irlandako banatze askatasuna aldarrikatzen ez dutenek), alemaniar sozialistek (kolonien, alsaziarren, daniarren eta poloniarren banatze askatasuna aldarrikatzen ez dutenek eta ez dutenek berehalako propaganda iraultzailea eta masen ekintza iraultzailea nazio zapalkuntzaren aurkako borrokaren alorrera hedatzen, ez dutenek Saverne-ko aferaren antzeko gertakizunik profitatzen nazio zapaltzailearen proletalgoaren artean propaganda ilegal zabalenerako, kale-agerraldiak eta masen ekitaldi iraultzaileak antolatzeko), errusiar sozialistek (finlandiar, poloniar, ukrainiar eta abarren banatze askatasuna aldarrikatzen ez dutenek), chauvinisten gisako jarrera dutela, monarkia inperialisten eta burgesia inperialistaren odolez eta lokatzez zikindutako lekaioen gisakoa.

—Lenin, Iraultza sozialista eta nazioen autodeterminazio eskubidea (1916)

"Komunismoa",  iraultzaileen pankarta
 



Finlandiar Gerra Zibila: Eroritako iraultzaileen gorpuak. Boltxebikeek, internazionalista gisa, finlandiar independentzia defendatu zuten, baita haien gerra iraultzailea ere.

When Johnny Comes Marching Home

WHEN JOHNNY [John Brown] COMES MARCHING HOME
(Mitch Miller)

When Johnny comes marching home again,
Hurrah! Hurrah!
We'll give him a hearty welcome then,
Hurrah! Hurrah!
Oh, the men will cheer the boys will shout
The ladies they will all turn out,
And we'll all feel gay
When Johnny comes marching home.
And we'll all feel gay
When Johnny comes marching home.

The old church bell will peal with joy
Hurrah! Hurrah!
To welcome home our darling boy,
Hurrah! Hurrah!
The village lads and lassies say
With roses they will strew the way,
And we'll all feel gay
When Johnny comes marching home.

Get ready for the Jubilee,
Hurrah! Hurrah!
We'll give the hero three times three,
Hurrah! Hurrah!
Well, the laurel wreath is ready now
To place upon his loyal brow,
And we'll all feel gay
When Johnny comes marching home.
And we'll all feel gay
When Johnny comes marching home.

Lenin: Sozialxobinismoa eta nazioen autodeterminazioa

7.- Sozialchauvinismoa eta nazioen autodeterminazioa

Aro inperialistak eta 1914-1916ko gerrak eragin dute chauvinismoaren eta nazionalismoaren aurka borrokatzearen eginkizuna benetako inportantzia izatea. Autodeterminazioaren auzian bi ñabardura nagusi bereizten dira sozialchauvinisten artean, hau da, oportunisten eta kautskiarren artean; “sorterriaren defentsa” kontzeptua erabiltzen dutelarik gerra inperialista atzerakoia edertzeko.

Alde batetik, burgesiaren zerbitzari aski aitortuak ikusten ditugu, anexioak defendatzen dituztenak inperialismoa eta kontzentrazio politikoa aurrerakoiak direla argudiatuz, eta autodeterminazio eskubidea uko eginez, ustez utopikoa dena, ameskeriazkoa, burges-txikia eta abar. Horien artean Cunow, Parvus eta Alemaniako ultraoportunistak topatzen dira, fabianoen zati bat eta Ingalaterrako buruzagi sindikalak, Errusiako oportunistak: Semkovsky, Liebman, Iurkevitx eta abar.

Bestalde, kautskiarrak ditugu, hauen artean Vandervelde, Renaudel eta Ingalaterrako eta Frantziako bakezale asko aurkitzen direlarik. Aurretik aipatu ditugunekin elkartzearen alde daude, eta praktikan erabat egiten dute bat haiekin, autodeterminazio eskubidea modu erretoriko soil eta hipokrita batean bakarrik defendatzean: “gehiegizkoa” (zu viel verlangt: Kautsky, Neue Zeit-en, 1915eko maiatzaren 21ean) iruditzen zaie bereizketa politikorako askatasunaren aldarrikapena, nazio zapaltzaileetako sozialisten taktika iraultzailearen beharra ez dute babesten, alderantziz, hauen betebehar iraultzaileak ezkutatzen dituzte, hauen oportunismoa justifikatzen dute, hauek herria engainatzea errazten dute, euren eskubideez gabetu dituzten nazioak bere agintepean indarrez atxiloturik dituen Estatu baten mugen arazoa saihesten dute, etab.

Bai batzuk nola besteak marxismoa prostituitzen duten oportunistak dira, Marxek Irlandaren kasurako azaldu zuen taktikaren esangura teorikoa eta premiatasun praktikoa ulertzeko gaitasun osoa erabat galdu dutelarik.

Zehazki anexioei dagokienean, arazo honek gaurkotasun berezia hartu zuen gerra zela-eta. Baina zer da anexio bat? Erraza da iragartzea anexioen aurkako protesta, edo nazioen autodeterminazioaren onarpenean laburbiltzen dela edota fraseologia bakezale batean oinarritzen dela, statu quoa defendatuz eta indarkeria orori aurka eginez, baita iraultzaileari ere. Halako fraseologia funtsean faltsua eta bateraezina da marxismoarekin

—Lenin, Iraultza sozialista eta nazioen autodeterminazio eskubidea (1916)

Lenin: Hiru motako herrialde, autodeterminazio eskubideari dagokionez

Trotsky eta Lenin

6.- Hiru motako herrialde, autodeterminazio eskubideari dagokionez

Horri buruz beharrezkoa da hiru multzo nagusi bereiztea herrialdeen artean:

Lehendabizi, Europa mendebaldeko eta Estatu Batuetako herrialde kapitalista aurreratuak. Horietan duela denbora asko bukatu ziren mugimendu nazional burges-aurrerakoiak. Nazio “handi” horietako bakoitzak beste batzuk zapaltzen ditu kolonietan eta herrialdearen barnean. Nazio menperatzaileetako proletalgoaren zereginak XIX. mendean Ingalaterrako proletalgoak Irlandarekiko izan zituenaren berdinak dira.(*)

Bigarrenik, Europako ekialdea: Austria, Balkanak, eta bereziki Errusia. Horietan XX. mendeak garapen berezi bat eragin zuen mugimendu nazional demokratiko-burgesetan, eta borroka nazionala areagotu zuen. Herrialde horietako proletalgoaren zereginak, bai eraldaketa demokratiko-burgesaren burutzeari, bai beste herrialde batzuetan iraultza sozialistaren aldeko laguntzari dagokionez, ezin dira gauzatu nazioen autodeterminazio eskubidea defendatu gabe. Hor, hain zuzen ere, lanik zailena baina inportanteena da nazio zapaltzaileen eta zapalduetako langileen klase borroka bateratzea.

Hirugarrenik, herrialde semikolonialak, Txina, Persia, Turkia eta kolonia guztiak; orotara 1.000 milioi biztanle inguru. Hor, mugimendu demokratiko-burgesak, alde batetik bere hastapenean dira eta bestetik beren bukaeratik urrun. Sozialistek aldarrikatu behar dute, ez soilik indemnizaziorik gabeko baldintzagabeko eta berehalako emantzipazioa kolonientzako —aldarrikapen horrek, bere adierazpide politikoan, autodeterminazio eskubidearen aitortza esan nahi du—; sozialistek erarik tinkoenean babestu behar dituzte herrialde horietako nazio askapenerako mugimendu demokratiko-burgesetako elementurik iraultzaileenak eta euren matxinada sostengatu —eta hala gertatuz gero, euren gerra iraultzailea ere— potentzia inperialista zapaltzaileen aurka.

(*) Leninen oin-oharra ez da sartu itzulpen honetan

—LENIN, Iraultza sozialista eta nazioen autodeterminazio eskubidea (1916ko urtarril-otsailean idatzia)

Balkanetan komunistek Jugoslaviar Errepublika Federal Sozialista ezarri zuten alemaniar inperialistak eta balkanetako kontrairaultzaileak jipoitu ostean
 

1949ko iraultza sozialak ahalbideratu du Txina Popularrak bere egoera koloniala atzean uztea, japoniar inperialistak eta KMTko txinatar nazionalistak garaituz

 

 

Karl Marxen aipua Etengabeko Iraultzari buruz

Marx

Guretzat auzia ez da jabetza pribatua erreformatzea, baizik-eta abolitzea; ez da klase antagonismoak arintzea, baizik-eta klaseak abolitzea; ez da gaur egungo gizartea hobetzea, baizik-eta berri bat sortzea. […]

[Proletarioek] beren klase interesen kontzientzia izan beharko dute eta alderdi independente baten jarrera hartu. Ez dira beren independentzia proletarioaren ildotik urrundu behar burgesia-txiki demokratikoaren hipokrisiagatik. Bere borroka deiadarra honako hau behar du izan: “Etengabeko iraultza”.

—Karl Marx, Liga Komunistaren Komite Zentraleko zirkularra (Londres, 1850eko martxoa)

Ainhoa Etxaide eskirola! Azaroak 14 denok grebara! Jo eta ke!

La camarilla burocratica de LAB (Langile Abertzaleen Batzordeak), atada de pies y manos al frente  popular EH Bildu, anuncia que hará de rompehuelgas y eskirola en la huelga general del 14 de noviembre. El sindicato encabezado por la pactista Ainhoa Etxaide traiciona, así, la lucha obrera conjunta del proletariado catalán, galego, portugués, vasco y español.

 

LAB atada del frente popular Bildu:

¿Participar en las instituciones capitalistas del regimen español? ...Sí!

¿Participar en la lucha obrera internacional contra los capitalistas? ...No!

Hona hemen Martin Garitano ADEGI patronalaren egoitzan:

Espainiar langileak gure anai-arrebak dira

Euskal kapitalistak gure etsairik arriskutsuenak

Kapitalismo baskongadoa kudeatzeko bi hautagai: Urkullu eta Mintegi:

 Errekondo eskirola galtzak jaisten Borboiaren aurrean:

 

 

 

Euskal Errepublika Sozialistaren bidean

14an greba orokorra!

 

 

Azaroak 14 denok greba orokorrera!

Herrialde guztietako proletarioak, elkar zaitezte!
Eskirolik ez!

Erregimenaren mendeku politika Arantza Díaz preso politikoaren aurka

Arantza Díaz Villar, en la cárcel de ESTREMERA

Tras ser agredida, ahora es redispersada aún más lejos

Ayer sábado 27, la presa política comunista vasca sufrió un traslado desde la cárcel de Ávila a la de Madrid VII.

Ya le avisaron -tras ser brutalmente agredida por un presa común provocadora el 25 de agosto- e interponer denuncia "esto te puede costar un traslado". Y así ha sido. Castigo para ella.

Estaba preocupada con esa situación, pues se le ha ido al garete la consulta con el especialista en el Hospital de Ávila de la lesión de rodilla que sufre desde hace años, tras tener realizado el TAC, otras pruebas y tener pendiente para noviembre la consulta de resultados. Así que su abogado mandó faxes urgentes para que la dejarían tener la consulta de noviembre, a la cárcel, a IIPP... Como si llueve. Castigo a la Justicia con mayúsculas, una vez más.

Desde su ciudad, sus amigxs tendrán que realizar 840 km. para poder visitarla. Castigo para familiares y amigos.

Escríbela:

Arantza Díaz Villar

C.P. Madrid VII - Estremera
Ctra. M-241. km 5.750
28595 Estremera (MADRID)
---------------------------------
Iturria: http://www.presos.org.es/

Amnistia y punto! / Amnistia eta kitto!

Lenin: Marxismoa eta proudhonismoa auzi nazionalean

Lenin:

Marxismoa eta proudhonismoa auzi nazionalean

Demokrata burgestxikiek ez bezala, Marxek aldarrikapen demokratiko guztietan salbuespenik gabe ikusten zuen, ez gertakari absolutu bat, baizik-eta herri masen borrokaren adierazpide historiko bat, burgesiak zuzendurikoa feudalismoaren aurka. Ez dago horien artean aldarrikapen bakar bat ere ezin izango litzatekeena erabili, eta zenbait egoeretan erabilia izan ez dena, burgesiak langileak engainatzeko. Zentzu horretan demokrazia politikoaren aldarrikapen bat azpimarratzea, hau da, nazioen autodeterminazio eskubidea, gainontzekoei kontrajartzeko, ikuspuntu teorikotik guztiz faltsua da. Praktikan, proletalgoak bere independentzia politikoa mantendu dezake soilik aldarrikapen demokratiko guztien aldeko borroka — errepublikarena baztertu gabe— burgesia boteretik kentzearen aldeko borrokaren menpe jarriz.

Bestalde, proudhonzaleek ez bezala, auzi nazionala “ukatzen” dutenek “iraultza sozialaren izenean”, Marxek, herrialde aurreratuetako proletalgoaren klase borrokaren interesak gehienbat kontuan harturik, internazionalismoaren eta sozialismoaren funtsezko printzipioak nabarmentzen zituen lehen mailan: Beste herri batzuk zapaltzen dituen herria ezin da askea izan. Hain zuzen ere alemaniar langileen mugimendu iraultzailearen ikuspuntutik, Marxek eskatzen zion 1848an Alemaniako demokrazia garaileari alemanek zapaldutako herrien askatasuna aldarrikatzea eta gauzatzea. Hain zuzen ere langile ingelesen mugimendu iraultzailearen ikuspuntutik, Marxek eskatzen zuen 1869an Irlanda Ingalaterratik askatzea, honako hau erantsiz: “nahiz-eta askatu ondoren federaziora heldu”. Soilik aldarrikapen hori eginez hezitzen zituen Marxek benetan langile ingelesak jarrera internazionalista batean. Soilik era horretan arazo historiko horren irtenbide iraultzailea kontrajarri ahal izan zuen oportunisten aurrean, erreformismo burgesaren aurrean, gaurdaino, mende erdi beranduago, irlandar “erreforma” burutu ez duena. Soilik era horretan defendatu ahal izan zuen Marxek —kapitalaren apologisten, nazio txikien sezesio-askatasunaren izaera utopiko eta eginezinaz, eta kontzentrazioaren izaera aurrerakoiaz (bai politiko bai ekonomikoaz)  orro egiten dutenen aurrean— kontzentrazio horren izaera aurrerakoia modu ez inperialista baten bidez, eta nazioen elkarren arteko hurbiltzea, ez indarraren bitartez, baizik-eta herrialde guztietako proletarioen bategite librearen bitartez. Soilik era horretan kontrajarri ahal izan zuen Marxek —arazo nazionalen irtebidearen alorrean baita ere— masen ekintza iraultzailea nazioen arteko eskubide berdintasunaren eta autodeterminazioaren aldarrikapenen aitortza erretorikoen eta sarri itxurakeriz egindakoen aurrean. 1914-1916ko gerra inperialistak eta itxurakeri oportunistaren eta kautskiarraren Augias-en zalditegiek, gerra honek agerian utzi dituenak, Marxen politikaren zuzentasunaren baieztapen nabarmena dira, zeina erakusbide izan behar duen herrialde aurreratu guztientzat, horietako bakoitzak beste nazio batzuk zapaltzen dituelako gaur egun.

—Vladimir Ilitx Ulianov, LENIN. Iraultza sozialista eta nazioen autodeterminazio eskubidea (1916)

Donostia, Gipuzkoa: komunistak manifestazio batean errepublika kapitalistaren garaian

 

"Eskirolak"

Graffiti comunista

"Herrialde guztietako proletarioak, elkar zaitezte!" Karl Marx eta Friedrich Engels
“Prolétaires de tous les pays, unissez-vous!”
Azaroaren 14ean greba orokor internazionala!
14 de novembre, vaga general internacional
14 de novembro, folga xeral internacional
14 de noviembre, huelga general internacional
14 de novembro, greve geral internacional

"No alle politiche imperialiste del governo Monti - Giù le mani dalla Siria"

"Montiren gobernuaren politika inperialistei ez

Atera itzazue eskuak Siriatik"
(Erroma, 2012ko urrian)

'Historia de Roma' (S.I. Kovaliov)

‘Historia de Roma’ de Sergei Ivanovich Kovaliov es un excelente libro, escrito desde un punto de vista marxista, materialista,  sobre la historia de la antigua Roma: Lucha de clases entre patricios y plebeyos, el movimiento revolucionario, la formación de la república aristocratica, el esclavismo, la rebelión de Espartaco, el surgimiento del cristianismo, etc.

“Obra cumbre del célebre historiador soviético S. I. Kovaliov, el presente libro, prologado, anotado y actualizado por Domingo Plácido, supuso una auténtica apertura en los estudios sobre el mundo clásico. Su ambicioso enfoque permite construir una obra monumental, erudita y amena, que no deja ningún aspecto sin tratar. Así, el lector accede a la totalidad del la historia de la Monarquía, la República y el Imperio romano, así como a las transformaciones políticas, económicas y sociales que a lo largo de casi un milenio configuraron la historia de Occidente.” (Akal)

Paul Lafargue

 

"Es lebe die weltrevolution der proletarier" Soviet Batasunean. Hantxe ezarri zen langileen kontseiluen demokrazia iraultzailearen estatu internazionala

"[Demokrazia burgesa] gobernu sistema mota bat da non herriak gobernatzen duelaren irudipena izaten duen, baina, errealitatean, benetako boterea burgesiaren esku aurkitzen da  —eta ez burgesia osoaren esku, baizik-eta klase horren sektore jakin batzuetan soilik"

—Paul Lafargue

"Emakume, parte hartu sovietetarako hauteskundeetan!"

Dictadura del proletariado vs. Parlamentarismo borbónico
"Mujer, participa en las elecciones a los soviets!" (R.S.S. de Uzbekistan? URSS, década 1920)

Poster sovietico

Boltxebikeek  Errusiar kolonialismoa suntsitu eta Asia sovietarreko emakumeak askatu zituzten.
Inperialistek Afganistan zapaltzen jarraitzen dute.

http://www.icl-fi.org/espanol/spe/34/rusa.html

http://www.icl-fi.org/english/womendrev/oldsite/BOL-EAST.HTM

Lenin krisiari buruz

 “Krisiek frogatzen dute langileen borroka ezin dela mugatu kapitalistek emandako kontzesio partzialak lortzera…zeren, cracka gertatzen denean, kapitalistek ez dizkiete langileei konkistatutako eskubideak kenduko soilik. Eta ezinbestean horrelaxe izaten jarraituko du  proletalgo sozialistaren armadek kapitalaren eta jabetza pribatuaren menperatzea suntsitu arte”

—V.I.Lenin